Juni 2011

Mijn naam is Bailey en ik ben een heel blij paard !

Heel toevallig zijn wij terecht gekomen bij Stal Mireille, dit was in april 2010.
In de herfst 2009 heb ik mijn eerste paard kunnen kopen, het was liefde op het eerste gezicht. Daar stond hij dan, een grote, dikke, ronde, dik behaarde teddy beer op 4 benen.
In de zomer van dat jaar werd hij ingereden op de stal waar hij ook te koop stond en hier begon het aarzelen van mij.
Hij had totaal geen loop lust, werd kort gehouden want meneer kon nogal eens flink bokken. Tja, wat doe je dan als bijna koper? Wandelen, vele kilometers er naast lopen en dit vond hij geweldig ! Al gauw merkte ik dat dit wel een heel bijzonder paard voor mij zou zijn, zó nuchter en ook brutaal, heerlijk ! De koop ging door.

Het bokken was nog lang niet over, goed zadel aangeschaft en aan de hand het bos in en daar erop. Bokkend tussen de bomen door om zijn spanning van zich af te laten glijden, daarna was het goed. Zolang hij niet in de bak kwam ging het goed op deze manier.

Dan ga je bij jezelf denken, wat nu?
Wat ga je eraan hangen? Hoe maak je het hem onmogelijk om nog te kunnen bokken? We hebben nog net niet het advies gekregen om zijn 4 benen aan elkaar vast te binden.....
Nee, dit was niet mijn idee van een fijn paarden leven.

Onverwachts kon een stal genootje niet lessen bij Mireille die bewuste zaterdag in april 2010, of ik misschien zin had om in te vallen, nou en dat wilden wij maar al te graag ! Toen ging er een wereld voor mij open, op zo'n fijne manier les krijgen en vooral zo fijn naar het paard toe, geweldig ! Bij Mireille wordt een paard niet gedwongen in bepaalde houdingen te lopen, het komt er vanzelf uit, zo fijn om dat te mogen ervaren.
Het rijden gaat zoveel beter in de bak, hij loopt weer met plezier.

Kortom Mireille, wij hopen nog lang te mogen genieten van jouw manier van les geven, ben erg blij dat ik jullie beide heb leren kennen !

Groetjes van een hele blije Nicoline en Bailey.