Stal Mireille

Virano heb ik nu ongeveer 4 jaar en we hebben al heel wat strubbelingen achter de rug.

Het begon allemaal met een beetje rond hobbelen enz. Een tijd erna zei ik "ik wil wedstrijden rijden".
Zo gezegd zo gedaan, ik had elke week privéles en ik vond het helemaal leuk, ik dacht gewoon even te starten! Virano is een kleine boef en dus niet heel braaf op wedstrijd en erg gestrest. Hier begonnen dus ook mijn teleurstellingen in hem en enorme frustraties bij mezelf. Het moest goed gaan en hij zou luisteren wanneer ik dat wilde! Toen kregen Virano en ik ruzie voor zover je dat kan krijgen met een paard. Hij ging vaak tijdens het rijden ineens keihard rennen en wilde niet meer stoppen. De keus was snel gemaakt; samen met mijn instructeur hingen we er een slofteugel aan. Hij rende niet meer! En we trainde weer hard door voor wedstrijden en hij liep best goed voor een B-proef, maar zodra de slof eraf ging was het sterren kijken en ik was weer terug bij af.

In die tijd ben ik gaan lessen bij een andere instructeur en ik had er weer de volle vertrouwen in. Het ging best goed en we hadden het weer redelijk onder controle, totdat Virano meer moest gaan doen tijdens het rijden. De frustraties begonnen weer! De oplossing was weer erg simpel, dit keer gingen we met elastiek rijden. Hij moest er even aan wennen maar leerde al snel. Het elastiek was makkelijk omdat ik geen extra teugel in de hand had en verder niks mee hoefde te doen. Hij liep in mijn ogen super goed, en op wedstrijden behaalde we al hogere punten. Toen kregen we samen weer een terugslag en Virano werd weer stout. Elastiek een stuk strakker en rijden! Maar dat loste nu niks meer op, dus wat nu? Moest ik dan toch echt mijn stoere maar wel lieve paard gaan verkopen? Ik wilde dat niet want het was mijn paard en kon hem niet weg doen. Het paardrijden gaf mij geen plezier meer en ik kwam heel vaak gefrustreerd en huilend mijn paard af.

Toen kwamen we opeens te praat met iemand die Mireille kende en zei "Mireille kan je vast en zeker helpen''. We hadden het even laten rusten maar toch besloten om op gesprek te gaan. Dat is nu ongeveer een jaar geleden. Mijn moeder deed het hele verhaal en ik zij niks. Toen Mireille vroeg "Wat wil jij sharon?'' barstte in huilen uit. Ik wilde maar 1 ding en dat was weer met plezier rijden!

We maakten een afspraak voor een training van 4 dagen intern bij Stal Mireille. Die 4 dagen had ik de tijd van mijn leven, mijn paard was zo braaf! Ik kwam elke keer met een big smile van mijn paard af en kon niet wachten tot de volgende les. Ik dacht na deze 4 dagen DIT IS HET!!!

Na die 4 dagen ging ik regelmatig op les en thuis trainden we hard. Virano ging hard vooruit maar helaas kreeg hij begin dit jaar een peesblessure. We mochten niet meer rijden en alleen maar saai aan de hand stappen. Virano en aan de hand stappen was kattenkwaad uithalen, hij is dus meerdere malen aan de haal gegaan. Maar nu zijn we weer terug en is hij volledig genezen van zijn blessure. Virano en ik gaan weer hard trainen en leuke dingen doen. Dit zal zeker goed komen, Virano is een heel stoer maar werkwillig paard. Binnenkort zal ik weer starten met dressuur en gaan trainen voor springen en cross.

Tot op de dag van vandaag ben ik blij dat Mireille mij weer het plezier in paardrijden terug heeft gegeven. En dat hij super loopt ZONDER het gebruik van hulpteugels. Virano en ik hebben nu nooit meer ruzie, we zijn de beste maatjes en dat zal zo blijven. Ik wil ook mijn ouders bedanken dat ze altijd achter me hebben gestaan en altijd mee gaan zodat ik van alles kan doen met Virano!

logo stal mireille small
Mireille den Hoed

Revalidatietrainer & Instructeur Klassieke Dressuur


Langewei 1A, 4033 CE Lienden
Tel: +31 (0)6 - 24 09 54 82 | info@stalmireille.nl

 CRKBO Instelling  CRKBO Instelling sbb beeldmerk