Stal Mireille

Voor mij begint het verhaal, zoals bij zoveel ruiters...

Je voelt en ziet dat het niet gaat, maar niemand kan je vertellen hoe het dan wel zou moeten. Kortom, frustratie bij jou en je paard. Nageeflijk rijden door de teugels kort te houden en goed been te geven. Bij mij was het ongeveer zo: zweep, sporen en nog niet vooruit willen. Wat een strijd! Daarnaast het staken tijdens oefeningen en totaal tempoverlies. Het laatste jaar zag er voor Robin en mij ongeveer zo uit.

Inmiddels heb ik Robin ruim 10 jaar als trouwe vriend in voor- en tegenspoed. Door Robin heb ik razendsnel leren rijden, want hij presteerde het om me 3x in een uur in het zand te laten bijten. Een echt boefje, maar zo leuk en ondeugend. Je ziet het aan zijn hoofd in welke bui hij is. Het laatste jaar (voordat we bij Mireille gingen lessen) was Robin niet meer de boef die hij was. Traag, niet vrolijk, niet voorwaarts, etc. Zal de leeftijd wel zijn, dacht ik nog in het begin, hij is tenslotte 15 jaar. Maar het bleef knagen.

En dan ga je zoeken en rondkijken. 

Via vrienden kwam ik bij Mireille terecht. Aangezien ik al zoveel ruiters heb zien zoeken en verder zoeken, heb ik eerst een afspraak gemaakt bij Mireille om op 1 van haar paarden te lessen, om zo te kijken of dit iets voor Robin en mij zou kunnen zijn. Je raadt het al: na jaren op je eigen paard is een paard van een ander heel anders. En dan ook nog een ander zadel. Ik dacht dus werkelijk dat ik niet kon rijden. Wat een gestuntel... Dan nog de eerlijkheid van Mireille erbij. Lichtrijden? Dat doe je niet zo.... Terug naar de basis dus.



Maar aangezien ik wel van een uitdaging hou, heb ik me ingeschreven voor een workshop longeren. Eens kijken wat daar gebeurt... Ging goed en met kleine groepjes en een goede uitleg van Mireille leek het zowaar nog ergens op.


Dus dan de workshop met dubbele lijnen ook volgen. Deze keer zou ik Robin voor het eerst meenemen.
Door het gigantische verschil tussen Robin en de paarden van Mireille ga je ineens beseffen dat het werkelijk niet goed gaat met je paard en dat het niet tussen je oren zit.
Ik ben een recreatieruiter en wil ook echt geen wedstrijden rijden, maar ik wel goed kunnen paardrijden, zonder het paard in de weg te zitten en het paard beter te maken ipv slechter. Dus heb ik ongeveer 8 maanden geleden besloten met Robin te gaan lessen bij Mireille.

Voordat de eerste les zou beginnen, stond ik even te kijken naar een combinatie die ook les kregen van Mireille. Wat een mooi gezicht! Nageeflijk rijden zonder trekken en duwen en dan ook nog moeilijke oefeningen doen. Dat word een hele lange weg of wellicht onmogelijk, dacht ik op dat moment.
Ook na de 1e les was dat gevoel niet weg. Voelen hoe je paard van de rechterschouder naar de linkerschouder gaat, is nog best moeilijk, daarnaast het over de schouder vallen, op de schouder, tempo maken, en vooral: ontspannen.

Dat was het moeilijkste! Ontspannen... Neus lang en laag en ruggebruik... Moeilijk!!! Zowel voor Robin als mij.

En dan ook nog ergens rechtop zien te komen. Kortom: de eerste lessen ging alles anders dan dat ik geleerd had. Geen been gebruiken, wel zweepje, met de hand de schouder sturen, ontspanning vragen en oh ja, ook nog licht licht rijden. 

Geleidelijk aan kwam Robin rechtop, ging zich ontspannen, bleef voorwaarts en liet zich makkelijk alle kanten opsturen. Zonder trekken en duwen... Wat een lekker gevoel! Daarna kwam de halbe tritte om de hoek kijken. Ook dat gaat nu redelijk goed met behoud van tempo en aanleuning. Robin gaat op eigen benen lopen en blijft rechtop. Met behulp van massage, lessen van Mireille en afwisseling in het werk is Robin weer het paard geworden wat ik altijd zo leuk vond en vind: een echt boefje met karakter. Een dieseltje die eenmaal op stoom, lekker gaat werken, maar je krijgt het nooit cadeau! 

Het verschil tussen 8 maanden geleden en nu is levensgroot. Robin en ik hebben plezier in het werk en maken stappen tijdens de lessen van Mireille. Soms grote stappen, soms kleine stappen, maar iedere keer vooruit! Echt super gewoon! Mireille maakt de uitleg begrijpelijk en kan je werkelijk laten voelen wat je moet voelen. Dat is een kunst! Zeker voor een ruiter als ik...

Ik vind de positieve houding van Mireille een verademing, ook al gaat dit gepaard met soms wat uitgesproken directheid. Ik mag dat wel. Voor Robin en mij werkt het in ieder geval.

Mireille: een dikke pluim voor jou!!!!

Robin en Erika

logo stal mireille small
Mireille den Hoed

Revalidatietrainer & Instructeur Klassieke Dressuur


Langewei 1A, 4033 CE Lienden
Tel: +31 (0)6 - 24 09 54 82 | info@stalmireille.nl

 CRKBO Instelling  CRKBO Instelling sbb beeldmerk